Luna sprong vrolijk naar het water.
Het bosmeer glinsterde zacht.
Milo kwam rustig achter haar aan.
Binky waggelde er speels achteraan.
De avond was warm en stil.
Spelen in het water
Luna sprong met een plons in het meer.
Het water spetterde zacht om haar heen.
Milo lachte en sloeg met zijn pootje op het water.
Binky probeerde een drijvend blaadje te vangen.
Het meer glinsterde bij elke beweging.
Kleine lichtjes dansten op het water.
Een vlindertje zweefde boven hen.
Ze keken er even naar.
En speelden toen weer verder.
Samen lachen
Milo rolde bijna om van plezier.
Binky blafte zacht en sprong omhoog.
Luna huppelde van steen naar steen.
Het water maakte zachte geluidjes.
Niet luid, maar vrolijk.
Alsof het mee speelde.
De bomen om hen heen stonden stil.
Maar het voelde alsof ze toekeken.
Alles was licht en warm.
De rust van het meer
Langzaam werden ze rustiger.
Het spelen werd zachter.
De plonsjes werden kleiner.
Luna ging zitten in het ondiepe water.
Milo zakte naast haar neer.
Binky kwam dicht tegen hen aan liggen.
Het meer werd weer glad.
De lichtjes bleven zacht zweven.
Samen bij het water
Ze keken naar de lucht.
De eerste sterren verschenen.
Het vlindertje was verdwenen.
Maar de rust bleef.
Luna sloot haar ogen even.
Milo ademde diep in.
Binky werd langzaam stil.
Ze bleven nog even zitten.
Tot de nacht hen zacht omarmde.