Milo de beer, Luna het konijn en Binky de hond hadden een paar dagen geleden kleine zaadjes geplant in het grasveld achter het bos. Elke dag gaven ze de zaadjes water en hoopten ze dat er iets moois zou groeien. Vandaag gingen de Knoefies eindelijk kijken hoe hun tuintje was geworden.

De Knoefies gaan kijken

Het was een zonnige ochtend in het bos.
De vogeltjes floten vrolijke liedjes.
Milo de beer rekte zich rustig uit.
Luna het konijn hupte al ongeduldig rond.
Binky de hond rende vrolijk in cirkeltjes.
“Vandaag gaan we kijken!” blafte Binky blij.
Milo glimlachte zachtjes.
“Ik hoop dat de zaadjes goed gegroeid zijn,” zei hij.
Luna wiebelde met haar lange oren.
“Misschien staan er al kleine bloemetjes!” giechelde ze.
Samen liepen de Knoefies naar het grasveld.
Onderweg zagen ze vlinders dansen in de lucht.
De zon maakte alles warm en goudgeel.
Toen ze dichterbij kwamen, stopten ze ineens verbaasd.

Een tuin vol kleuren

Overal stonden bloemen!
Rode bloemen wiegden zachtjes in de wind.
Gele bloemetjes glinsterden in het zonlicht.
Er waren paarse, roze, blauwe en oranje bloemen.
Het leek wel een echte regenboogtuin.
Binky sprong van blijdschap omhoog.
“WOOOW! Kijk dan!” riep hij enthousiast.
Luna rende vrolijk tussen de bloemen door.
“Ze zijn nog mooier dan ik had bedacht!” lachte ze.
Milo keek trots naar de prachtige tuin.
“Dat hebben we samen gedaan,” zei hij rustig.
De bijtjes zoemden vrolijk rond.
Kleine vogeltjes spetterden in een plasje water.
De bloemen roken heerlijk zoet.
Zelfs de vlinders kwamen dichterbij vliegen.

Spelen tussen de bloemen

De Knoefies besloten de hele middag in de tuin te blijven.
Luna maakte bloemenkransjes van madeliefjes.
Binky probeerde achter een vlinder aan te rennen.
Maar toen struikelde hij per ongeluk over zijn eigen pootjes.
PLONS!
Hij viel met zijn neusje in een modderplasje.
Luna begon hard te lachen.
Zelfs Milo moest giechelen.
Binky schudde de modder van zich af.
Nu zaten er kleine modderspetters op alle bloemetjes.
“Sorry bloemetjes,” zei hij zachtjes.
Maar de Knoefies moesten er stiekem toch om lachen.
Daarna gingen ze samen liggen in het zachte gras.
Ze luisterden naar de vogeltjes en keken naar de wolken.

De mooiste wondertuin

Toen de zon langzaam onderging, kleurde de lucht roze en oranje.
De bloemen glinsterden prachtig in het avondlicht.
Milo keek tevreden naar zijn vriendjes.
“Onze tuin is echt bijzonder geworden,” zei hij trots.
Luna knikte vrolijk.
“En morgen planten we misschien nog meer bloemetjes!”
Binky begon meteen enthousiast te springen.
“JA! Een nóg grotere bloementuin!”
De drie Knoefies knuffelden elkaar blij.
Ze waren trots op hun mooie wondertuin.
En vanaf die dag kwamen Milo, Luna en Binky iedere ochtend kijken naar hun kleurrijke bloemenveld vol vrolijke bloemetjes.